آخرین‌ها:

تحلیل

مهدی پرپنچی، سردبیر اجرایی تلویزیون ایران اینترنشنال در آمریکا در یادداشتی که در حساب خود در شبکه اجتماعی ایکس منتشر کرده، درباره شعارهایی که در مراسم خسرو علیکردی سر داده شد، نوشت:
وال استریت ژورنال در مقاله‌ای می‌نویسد که اگر علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی «پیش از هفتم اکتبر ۲۰۲۳ درگذشته بود، نامش به‌عنوان یک انقلابی موفق ثبت می‌شد، اما حمله ۷ اکتبر حماس باعث غافلگیری او شد.»
دکتر ناصر کرمی، اقلیم‌شناس در یادداشتی در صفحه اینستاگرام خود درباره آتش‌سوزی در جنگل‌ الیت چالوس نوشت:
ماجرای ناپدیدشدن دو دختر آبادانی در فاصله ۷۵ روز در حالی بیم وقوع یک جرم سریالی را تقویت کرده که این اتفاق یادآور خاطره‌هاای تلخ از جنایت علیه زنان و دختران در شهرهای آبادان و ماهشهر شده‌است. مردم از خود می‌پرسند آیا باز هم قرار است با سهل‌انگاری و ضعف تحقیقات پلیس تعداد قربانیان افزایش پیدا کند و راز جنایت‌ها نامعلوم باقی بماند؟
دکتر کاوه مدنی، رییس موسسه آب، محیط زیست و سلامت دانشگاه سازمان ملل متحد، در مقاله‌ای در مجله فوربس با مرور دعای داریوش کبیر برای ایران به این پرسش می‌پردازد که چگونه ایران در وضعیتی گرفتار شده است که شاید بدترین سناریوی آمریکا و اسرائیل هم نمی‌توانست آن را این‌چنین طراحی و پیاده‌سازی کند.
خودسوزی یک دانشجوی ۲۰ ساله اهوازی در اعتراض به ماموران شهرداری و تخریب دکه پدرش در پارک زیتون اهواز که حالا با مرگ او غم‌انگیزتر شده یادآور حوادث تلخ مشابه دیگری در خوزستان است؛ خودسوزی یونس عساکره در خرمشهر. این حوادث این پرسش را برجسته‌ کرده‌است که اساسا آیا اقداماتی از این دست اثر خود را بر مردم از دست داده یا حرکت‌های اعتراضی نیازمند مولفه‌های بیشتری هستند؟
سخنان سردار خدابخش حسن‌نیا، فرمانده سابق تیپ مالک اشتر سپاه مازندران در مورد مجاز دانستن اعدام برای کسانی که به حجاب اجباری اعتقاد ندارند در کنار سخنان سرپرست ستاد امر به معروف و نهی از منکر که از دستگیری فردی مسلح برای مبارزه با آنچه بدحجابی خوانده خبر داده یادآور قتل‌های محفلی کرمان توسط اعضای پایگاه بسیج شده که هیچ‌گاه مجازات نشدند و پرونده آن قتل‌ها در سال ۱۳۹۷ مختومه شدند.
شهیر شهیدثالث، تحلیلگر مستقل روابط بین‌الملل دانشگاه لندن، ژئوپلیتیک دانشگاه ساسکس در یادداشتی که در شبکه ایکس منتشر کرده درباره ضرب‌الاجل ۳۰ روزه پس از فعال شدن مکانیسم ماشه توسط طرف‌های اروپایی برجام نوشت:
مصطفی تاجزاده، زندانی سیاسی، در یادداشتی از زندان اوین با عنوان «بی‌دولتی؛ سایه‌ای سنگین بر سر ایران» نسبت به آینده نظام سیاسی و اجتماعی کشور هشدار داد. او تاکید کرد که ناکارآمدی، فساد و شکاف میان دولت و ملت، جمهوری اسلامی را به سمت وضعیت بی‌دولتی سوق می‌دهد.
دکتر ناصر کرمی، در یادداشتی که در شبکه اجتماعی اکس منتشر کرده، درباره وضعیت اقلیمی ایران و خشکسالی‌های پی‌درپی در سه دهه گذشته نوشت:
رحیم قمیشی، فعال سیاسی، رزمنده و اسیر جنگ ایران و عراق در یادداشتی که در کانال تلگرامی خاطرات و روزنوشت‌ها منتشر شده، درباره شرایط فعلی در جامعه ایران نوشت:
شهیر شهیدثالث، تحلیلگر مستقل روابط بین‌الملل دانشگاه لندن، ژئوپلیتیک دانشگاه ساسکس در یادداشتی که در شبکه ایکس منتشر کرده درباره «کریدور زنگزور» و توافق اخیر آذربایجان و ارمنستان که با میانجیگری دونالد ترامپ اتفاق افتاد، نوشت:
سایمون تیزدال، تحلیل‌گر سیاست خارجی گاردین در یادداشتی معتقد است که پس از جنگ ۱۲ روزه ایران و اسرائیل و حملات آمریکا، نه تاسیسات هسته‌ای جمهوری اسلامی نابود شده و نه حکومت ایران سقوط کرده است، اما «اعدام‌ها توسط رژیمی انتقام‌جو در تهران به‌شدت افزایش یافته‌اند. غرب باید راهبردی متفاوت را دنبال کند.»

‏ابوالفضل قدیانی و مهدی محمودیان دو زندانی سیاسی در زندان تهران بزرگ در اعتراض به صدور حکم اعدام برای بابک شهبازی، زندانی سیاسی نوشتند: «‏وقتی طناب دار در کشور آویزان است، ما با چشمان باز، به تدریج می‌میریم.»
دکتر ناصر کرمی، اقلیم‌شناس در یادداشتی در ایندیپندنت فارسی درباره هشدارهای حکومتی درباره بحران آب در ایران و توصیه به صرفه‌جویی نوشت: «کاهش مصرف توسط شهروندان هم سود بسیاری برای دولت در پی دارد و هم اینکه باعث می‌شود فرسودگی امکانات کنونی و عدم سرمایه‌گذاری برای توسعه زیرساخت‌های تامین آب اثر اجتماعی و سیاسی پیدا نکند.»
کاترین شکدم، پژوهشگر یهودی بریتانیایی-فرانسوی، در یادداشتی در روزنامه جروزالم پست نوشت که «جمهوری اسلامی با بهره‌گیری از راهبرد تفرقه‌افکنی، در پی تضعیف وحدت و همبستگی میان گروه‌های مختلف در ایران است. جمهوری اسلامی ایران، کیمیاگری کهنِ تبدیل قربانی بودن به ابزاری برای امپراتوری‌سازی را به کمال رسانده است.»
اکونومیست در یادداشتی درباره وضعیت علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی نوشت: «پس از جنگ ۱۲روزه ایران با اسرائیل، آیت‌الله علی خامنه‌ای به‌ندرت در انظار عمومی ظاهر می‌شود و قدرت او در حال کاهش است. خطبه‌هایش کوتاه شده و اختیارات به‌طور فزاینده‌ای به سپاه پاسداران و دیگر نهادها واگذار شده است. در غیاب نقش پررنگ رهبر، مباحث جانشینی شدت گرفته و فضای سیاسی کشور با تردید و رقابت پر شده است.»
در سیزدهم ژوئن ۲۰۲۵، نخست‌وزیر بنیامین نتانیاهو نخستین حمله در مجموعه‌ای از حملات را آغاز کرد؛ حملاتی که نهادهای نظامی و اطلاعاتی اسرائیل بیش از یک دهه برای آن برنامه‌ریزی کرده بودند. هدف این حملات، قلب برنامه هسته‌ای آیت‌الله خامنه‌ای بود. در میانه سرخوشی ملی از بمباران ایران و ویرانیِ تقریباً نادیده‌گرفته‌شده غزه، پرسشی پنهان وجود دارد؛ «این کشور به چه چیزی تبدیل می‌شود؟»
پس از آنکه دونالد ترامپ در دوره دوم ریاست‌جمهوری خود، خشمش را بر افراد و نهادهای دیگری متمرکز کرده بود، اکنون بار دیگر به دنبال پیگرد قضایی برجسته‌ترین رقبای خود است؛ این بار با دستیارانی که تمایل بیشتری به اجرای خواسته‌های او دارند.

شهیر شهیدثالث، تحلیلگر مستقل روابط بین‌الملل دانشگاه لندن، ژئوپلیتیک دانشگاه ساسکس در یادداشتی که در شبکه ایکس منتشر کرده در پاسخ به سوال «آیا اسرائیل دوباره به ایران حمله خواهد کرد؟» نوشت: