مرگ و میر

روزنامه ولت آلمان در گزارشی نوشته که طبق نامه خیلی‌محرمانه‌ی «جمعیت هلال احمر» و «سازمان مدیریت بحران کشور» به معاون اول رئیس‌جمهور که بین خبرنگاران نزدیک به دولت درز کرده است، پیش‌بینی شده بین ۱۵٠٠ تا ۳ هزار نفر در مراسم تشییع جنازه علی خامنه‌ای و خانواده‌اش جان بسپارند. بر این اساس ستاد کشته‌شدگان و مفقودین تشکیل شده و در گورستان «بهشت زهرا» هزاران قبر جدید آماده شده است.

حمید حسینی، سخنگوی اتحادیه صادرکنندگان نفت گفت: «تعداد زیادی خودروی گازوئیلی در شهرها تردد می‌کنند و گازوئیل ما سولفور بسیار بالایی دارد. در واقع ۱۵۰۰ برابر استاندارد جهانی سولفور دارد و این موضوع بیش از مسئله بنزین آلودگی ایجاد می‌کند.» همزمان اسماعیل کهرم، مشاور پیشین رئیس سازمان محیط زیست گفته که «با پول ۱۰ تا موشک می‌توانیم مازوت‌هایمان را استاندارد کنیم. نمی‌کنیم، برای اینکه اولویت‌ها چیز دیگری است.»

روزنامه شرق در گزارشی درباره وضعیت آلودگی‌ بی‌پایان هوا در خوزستان نوشت: «هر نفس در اهواز، حمیدیه و سوسنگرد و سایر شهرهای خوزستان، آمیخته به طعم گرد‌و‌غبار است؛ زندگی جریان دارد، اما سخت و در زیر لایه‌ای از غباری مرگ‌بار.» این درحالی است که مطابق آمار رسمی، در سال گذشته، هزار‌و 624 نفر در استان به‌ دلیل آلودگی هوا جان خود را از دست داده‌اند

علیرضا رییسی، معاون بهداشت وزارت بهداشت گفت: «در سال ۱۴۰۳ حدود ۵۸ هزار و ۹۷۵ نفر در کشور بر اثر آلودگی هوا جان خود را از دست داده‌اند. این آمار معادل فوت ۱۶۱ شهروند در روز و حدود هفت شهروند در هر ساعت است.»

مرکز پژوهش‌های مجلس با استناد به ارزیابی‌های وزارت بهداشت اعلام کرد در سال ۱۴۰۲، آلودگی هوا عامل مرگ زودرس بیش از ۳۰ هزار نفر در ۵۷ شهر با جمعیتی حدود ۴۸ میلیون نفر بوده است. همچنین زیان اقتصادی ناشی از آلودگی هوا در کشور حدود ۲۳ میلیارد دلار برآورد شده است.

در خیابان‌های پرهیاهوی تهران، نفس کشیدن به‌سادگی گذشته نیست. هوایی که روزی زندگی می‌بخشید، حالا آرام و بی‌صدا جان می‌گیرد. آلودگی هوا، این قاتل خاموش، بی‌آنکه صدایی داشته باشد یا تصویری از خود نشان دهد، هرساله ده‌ها هزار نفر را به کام مرگ می‌کشاند. کودکان پیش از آنکه فرصت زندگی پیدا کنند، قربانی ذرات مرگبار می‌شوند و سالمندان، پیش از آنکه پیر شوند، با بیماری‌های تنفسی و قلبی وداع می‌کنند.

چرا در هیچ‌یک از فیلم‌های منتشر شده از لحظه‌های اولیه وقوع انفجار در بندر رجایی صدایی از آژیر خطر و هشدار به سایر کارکنان و حاضران در محل شنیده نمی‌شود. در گزارشی که ایران‌وایر منتشر کرده با اشاره به حدود ۹۰ ثانیه زمانی که بین حادثه اولیه تا وقوع انفجار وجود داشته پرسش‌هایی درباره این مطرح کرده که در ۹۰ ثانیه چه اقدام یا مجموعه کارهایی می‌شد انجام داد ولی انجام نشده است؟ یکی از این پرسش‌ها همین است که چرا صدای آژیر خطر در بندر رجایی بعد از حادثه اول به صدا درنیامده است.