به گزارش آیندگان؛ در ماه دسامبر، دولت آمریکا ممنوعیتهای سفری جدیدی اعمال کرد که هواداران دو کشور آفریقایی، سنگال و ساحل عاج (کوتدیوار) را تحت تأثیر قرار داد. شهروندان ایران و هائیتی نیز پیشتر با محدودیتهای سفر مواجه بودند؛ محدودیتهایی که ترامپ در ماه ژوئن آنها را امضا کرده بود.
فرمان دسامبر، ورود شهروندان ساحل عاج و سنگال به آمریکا را ــ چه بهعنوان مهاجر و چه غیرمهاجر ــ به حالت تعلیق درآورد؛ از جمله در دستهٔ ویزای بازدیدکننده برای کسبوکار و گردشگری. این دقیقاً همان نوع ویزایی است که برای حضور در مسابقات جام جهانی مورد نیاز است.
به نوشته نیویورکتایمز؛ در برگه اطلاعاتی منتشرشده از سوی کاخ سفید، به «گزارش اضافهماندن» (Overstay Report) استناد شده است. بر اساس این گزارش، شهروندان ساحل عاج هنگام سفر با ویزای B1/B2 (تجاری/گردشگری) نرخ اضافهماندن ۸٫۴۷ درصدی دارند، در حالی که این نرخ برای شهروندان سنگال در همین دستهٔ ویزا ۴٫۳۰ درصد اعلام شده است. این همان طبقهٔ ویزایی است که گردشگران از آن استفاده میکنند.
در این برگه همچنین ادعا شده که نرخ اضافهماندن شهروندان سنگال در ویزاهای دانشجویی و تبادل فرهنگی ۱۳٫۰۷ درصد و برای ساحل عاج ۱۹٫۰۹ درصد است.
در ماه ژوئن، ترامپ ممنوعیت سفر دیگری را امضا کرد که هائیتی و ایران در میان ۱۲ کشورِ مشمول آن بودند؛ اقدامی که ترامپ آن را برای «حفاظت از امنیت ملی و منافع ملی ایالات متحده و مردم آن» ضروری توصیف کرد.
این فرمان اجرایی که در ۴ ژوئن اعلام شد، عنوان داشت: «محدود کردن ورود اتباع خارجی برای حفاظت از ایالات متحده در برابر تروریستهای خارجی و سایر تهدیدهای امنیت ملی و ایمنی عمومی».
در این سند آمده است که هائیتی به این دلیل هدف قرار گرفته که بر اساس گزارش وزارت امنیت داخلی آمریکا برای سال مالی ۲۰۲۳، شهروندان هائیتی که با ویزای B-1 یا B-2 (تجاری یا تفریحی) وارد آمریکا شدهاند، نرخ اضافهماندن ۳۱٫۳۸ درصدی داشتهاند؛ در حالی که این نرخ برای دانشجویان و بازدیدکنندگان برنامههای تبادل فرهنگی ۲۵٫۰۵ درصد بوده است.
هائیتی از سال ۲۰۲۱ و پس از ترور رئیسجمهور منتخب پیشین این کشور، ژوونل موئیز، درگیر بحرانهای سیاسی عمیق بوده است. سازمان ملل متحد اعلام کرده که باندهای مسلح کنترل ۹۰ درصد از خاک پایتخت هائیتی، پورتوپرنس، را در اختیار دارند.
شرایط خطرناک در هائیتی باعث شد تیم ملی این کشور بازیهای خانگی خود را در جریان رقابتهای انتخابی کونکاکاف خارج از خاک هائیتی برگزار کند و مسابقات انتخابی جام جهانی در نیکاراگوئه انجام شد.
هائیتی به جام جهانی راه یافته است، اما هوادارانش ممکن است برای تماشای بازیها با مشکلات جدی مواجه شوند.
فرمان اجرایی ترامپ در ماه ژوئن، ایران را «حامی دولتی تروریسم» توصیف کرده و مدعی شده است که این کشور «بهطور منظم در شناسایی خطرات امنیتی با دولت ایالات متحده همکاری نمیکند».
این موضوع به آن معناست که سفر شهروندان ایرانی برای حمایت از تیم ملیشان در جام جهانی ممکن است بهشدت محدود شود.
اگرچه در همهٔ این موارد، برای بازیکنان جام جهانی، تیمها و اعضای درجهیک خانوادهٔ بازیکنان معافیتهایی در نظر گرفته شده، اما معافیتهای گستردهای برای هواداران عادی وجود ندارد.
برخی استثناها اعمال میشود؛ از جمله برای:
- شهروندان کشورهای تعیینشده که برای مأموریتهای دولتی یا ناتو سفر میکنند
- دارندگان اقامت دائم قانونی ایالات متحده
در مورد ایران، همچنین برای دوتابعیتیها و افرادی که گذرنامه کشوری غیر از کشورهای مشمول ممنوعیت را دارند، استثناهایی وجود دارد. علاوه بر این، به ایرانیانی که به دلیل آزار و اذیت قومی یا مذهبی در کشور خود واجد شرایط ویزای مهاجرتی هستند، اجازه ورود داده خواهد شد.
جیدی ونس، معاون رئیسجمهور آمریکا، در ماه مه ۲۰۲۵ و در جریان نشست کارگروه جام جهانی کاخ سفید گفت: «طبیعتاً همه خوشآمدند که بیایند و این رویداد فوقالعاده را ببینند. ما میخواهیم بیایند، جشن بگیرند و بازیها را تماشا کنند. اما وقتی زمانش تمام شد، میخواهیم به خانههایشان برگردند؛ وگرنه مجبور خواهند شد با وزیر نوم صحبت کنند.»
او در اینجا به کریستی نوم، وزیر امنیت داخلی آمریکا، اشاره میکرد.
در ماه دسامبر، اندرو جولیانی، مدیر کارگروه جام جهانی کاخ سفید، به نشریه The Athletic گفت که نمیتواند درباره اینکه کدام کشورها ممکن است در آینده مشمول ممنوعیتهای سفر شوند، اظهار نظر کند.
او گفت: «او (ترامپ) دائماً در حال بررسی همهٔ اقداماتی است که میتواند انجام دهد؛ نهفقط برای امن نگهداشتن این جام جهانی برای شهروندان آمریکایی، بلکه برای همهٔ بازدیدکنندگان بینالمللی که قرار است به اینجا بیایند، در عین حال که این رویداد را برای همهٔ هوادارانی که میخواهند بیایند و از جام جهانی لذت ببرند، خوشایند و قابل استقبال نگه دارد.»
او افزود: «ایمنی و امنیت، اولویت شماره یک این جام جهانی است. هر تصمیم ویزایی یک تصمیم امنیت ملی است. این نکته کلیدی است.»