مدیر مرکز روابط عمومی و اطلاعرسانی وزارت بهداشت، امروز در گردهمایی روابط عمومیهای دستگاههای اجرایی کشور گفت: «زمانی که رهبر معظم انقلاب را در روز نهم اسفندماه به بیمارستان آوردند، خوشبختانه اتفاق خاصی برای ایشان رخ نداده بود و صرفا چند زخم برداشته بودند؛ آن هم به نوعی نبود که بخواهد چهره ایشان را مخدوش یا خدایی نکرده ایشان را جانباز کند.»
حسین کرمانپور گفت: «بنده از ساعت ۱۰ صبح روز ۹ اسفندماه سخن میگویم. در وزارت بهداشت بودیم که تماس گرفتند و به ما گفتند که حوالی پاستور بمباران شده و جنگ رسما شروع شده است.»
به گزارش ایسنا، او گفت: «گفته شد هم به حوالی پاستور یعنی دفتر آقای پزشکیان و اعضای دولت و هم بیت رهبری انقلاب حمله شده است. آقای دکتر ظفرقندی، وزیر بهداشت همان لحظه تماس گرفتند و جویا شدند که آیا مجروحی یا مصدومی را آوردهاند و بنده گفتم که تا این لحظه خیر. آقای دکتر ظفرقندی با موتور راه افتادند و به سمت بیمارستان سینا رفتند. اگر به یاد داشته باشید آن روز به یکباره خیابانها برهم ریخت. نمیدانم به چه علت اما تقریبا خیابانها مسدود شده بود. حدود ساعت ۱۲ بود گفتند که آقای خامنهای را به بیمارستان سینا میآورند.»
مدیر مرکز روابط عمومی و اطلاع رسانی وزارت بهداشت در ادامه گفت: «این خبر خوب برای ما بود که رهبری انقلاب زنده هستند. اما در عین حال این دلهره را به ما داد که چگونه باید روایتسازی انجام دهیم. دلهره برای روابط عمومیها بود که چگونه روایتسازی کنیم. اما وقتی که ایشان به بیمارستان رسیدند، متوجه شدیم که رهبری یعنی آقا مجتبی را به بیمارستان آوردند. همان موقع که خبر به ما رسید به این فکر افتادیم که چگونه باید روایتسازی کنیم. همه جای دنیا در حال ساختن روایت بودند. برای ما کار خیلی سختی بود.»
او گفت: «اتاق عمل آماده شد؛ دوستان شنیدهاند و بارها نیز گفتهایم. اقدامات لازم انجام شد. خوشبختانه اتفاق خاصی برای رهبر انقلاب نیفتاده بود. فردی که در محل چنین حادثهای باشد، طبیعتا چندین زخم بر روی بدن خود خواهد داشت. این زخمها نیز زخمهایی نبود که بخواهد چهره رهبر انقلاب را مخدوش کند یا اینکه همانند امام شهید ما جانبازی بگیرند یا قطع عضو داشته باشند. اصلا اینگونه نیست. چند تا بخیه در محل جراحات زده شد. بخشی که همانجا تصمیم گرفته شد که بخیه زده شود روی پای ایشان بود.»
کرمانپور گفت: «الان که راجع به این موضوع صحبت میکنم نمیدانم که چند نفر از شما این حرفها را باور می کنید. اینکه انتخاب کنیم چه کسی بخیه را انجام دهد. چه کسی در اتاق عمل بایستد و شاهد باشد خاص است. این که الان بنده دارم راجع به این موضوع حرف میزنم نیز کار سختی است. یک عده میگویند چرا گفتی. یک عده میگویند چرا اینطور گفتی. میخواهم بگویم در حوزه روایت و روایتگری کار بسیار مشکل است. شروع جنگ سوم از شهادت رهبری آغاز شد. آن زمان هنوز آقا مجتبی به مقام رهبری نرسیده بودند و فرزند رهبر شهید انقلاب بودند.»